*Knock Knock* Who's there?

Me, I kill you!

Useless Wooden Toys

Περνάει τόσος καιρός απ' το ένα blog στο άλλο που φυσικά δεν έχουν καμία σύνδεση μεταξύ τους, καμία συνέχεια.

Είναι ψυχολογικό trick για να σας λείπω και να κεντρίζω το ενδιαφέρον με κάθε ένα "τοίχο κειμένου" που σας πετάω στα μούτρα, πείθω ε; Tricks υπάρχουν για κάθε θέμα στη ζωή, ο καλύτερος ταχυδακτυλουργός κερδίζει "το παιχνίδι" και στα παιχνίδια ήμουν πάντα καλός, ελπίζω να μην αποτυγχάνω σε αυτό.

Όταν όμως είσαι σίγουρος γι'αυτό που θες να κάνεις ή ακόμα και να πεις, γιατί να χρησιμοποιήσεις ένα trick και να μην είσαι ευθύς; Τι έχεις να χάσεις; Μη μου πεις το ρομάντζο, το μυστήριο κτλ αυτά είναι μαλακίες, το ρομάντζο το βρίσκεις παντού, αν το θέλεις, δεν είναι ανάγκη να κάνεις τη ζωή σου δύσκολη μόνο και μόνο επειδή είσαι φλώρος και δεν έχεις τα αρχίδια να είσαι ευθύς.

Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν πολλοί τρόποι να κάνεις και να πεις πράγματα και ένας απ' τους χειρότερους είναι.. να είσαι ευθύς. Ναι, αλλά πάντα μετά τις στροφές έρχεται και η τελική ευθεία, υπάρχει λόγος που τη λένε ευθεία.. για να πας ντουγρού ρε κεφτέ!

Εδώ ο Κόσμος Καίγεται...

..και το μουνί ξυρίζεται που λέει κι ο πατήρ.

Καίγονται δάση, καίγονται μυαλά, καίει μανάραμ καίει. Οι εκλογές μας μάραναν, κοντά 100.000 υποψήφιοι φοιτητές περιμένουν τις βάσεις (μα τι ηλίθιο σύστημα), άλλοι περιμένουν το πόρισμα, άλλοι την εξεταστική, μας πέταξαν και τις εκλογές έτσι για το σασπένς.

Ο Κωστάκης, ο Γιωργάκης και η Αλέκα, σα να ξεκινάς να πεις ανέκδοτο είναι ρε πούστη μου, δε τους πιάνουν οι ζουλού να τελειώνουμε; Ο ένας λέει θα παρουσιάσει ένα νέο σύστημα για τους συνταξιούχους που δε θέλουν να τελειώσουν έτσι άδοξα και τόσο νωρίς τη καριέρα τους (65, εφηβεία ακόμα). Θα μπορούν, λέει, να συνεχίσουν να δουλεύουν για λίγο ακόμα, δε το πολυέψαξα, αλλά αν βάζουν μέσα και τους καθηγητές σε αυτό το σύστημα.. τη πουτσίσαμε. Ο άλλος λέει θα φέρει τη "μεγάλη αλλαγή" στη παιδεία, ρε θα μας αφήσετε ήσυχους επιτέλους;

Μπεχ.. Επίσης άκουσα στη ζούλα το νέο σιντάκι από Morcheeba και κάτι λείπει, η κανούρια τραγουδιάρα.. τη πούλεψε κι αυτή μου φαίνεται.

Περάσαν Μέρες Και Μήνες

..φέρνοντας πάντοτε τον πανικό, που λένε και τα Βόρεια Αστέρια, να μη το πω κι εγώ; να το πω, πέρασαν μέρες και μήνες φέρνοντας πάντα τον πανικό, ορίστε το είπα, τι κατάλαβες τώρα; :να μαλάκα:

Αυτομουντζώνομαι μη μασάς, δε συμβαίνει συχνά τελευταία.. είμαι μπίζι να μουντζώνω άλλους. Που λες.. πού ήμανε; ναι, πέρασαν μέρες και μήνες από τότε που πόσταρα στο μπλογκ. Τι να πω άλλωστε;

Θα μου πεις, γιατί, τώρα τι έχεις να πεις; τίποτα θα σου απαντήσω. Άπλα πήρα ένα mail απο μια φίλη (είναι φίλη της κατηγορίας "low bap" αυτή, πώς ειναι το hip hop + κάτι; ε, αυτή είναι φίλη + κάτι) που χε ένα λινκ προς ένα μπλογκ με ένα βίνδεο ομιλίας του Πολύδωρα (τι παλικάρι) στη βουλή και σκέφτηκα ότι καμιά φορά έχει πλάκα να μοιράζεσαι τις σκέψεις σου με τους συγκαμένους του ιντερνΕτ.

Αγαπητέ συγκαμένε, από τότε που έγραψα τελευταία φορά και το ΤΕΙ άνοιξε και ο κώλος μου άνοιξε, αφού βρήκα δουλειά, βρήκα γυναίκα, πήγα διακοπές, θυμάμαι πλέον τι έκανα το χρονικό διάστημα ξύπνηματος-καφέ (τίποτα απολύτως του-μπου-χου). Μόνο με τη σχολή είχα ενα μικρό πρόβλημα, πήγα να τους κάνω ό,τι μου καναν.. να τους γράψω στα αρχίδια μου δηλαδή, αλλά δε φάνηκαν να πολυνοιάζονται, γι αυτό λέω να τους δώσω λίγη σημασία, έτσι για το γαμώτο.

Τα υπόλοιπα δε φαίνονται να άλλαξαν τόσο, ο καφές πάλι φραπές είναι, ο ρεπάμπλικ πάλι μουσικάρα παίζει και οι τύποι στο χιπχοπ τζι αρ ακόμα νομίζουν ότι κάθε δίσκος που βγαίνει είναι ένα θαύμα της σύγχρονης τέχνης.


Για να μη ξεχνιόμαστε

We sleep all day..

Είπα να κάνω ένα καφέ και να γράψω σ' αυτό το αναθεματισμένο blog που στοιχειώνει το μυαλό μου εδώ και κανένα μήνα. Η απραξία έχει ποτίσει τον εγκέφαλό μου περισσότερο από κάθε άλλη φορά, ακόμα και η σκέψη μου μένει άπραγη.

Κοιμάμαι, ξυπνάω, φτιάχνω καφέ, κάθομαι στο pc. Όλα τόσο μηχανικά που αν προσπαθήσω να θυμηθώ τι έκανα όταν ξύπνησα είναι σαν απλά να σηκώθηκα απ' το κρεβάτι και να τηλεμεταφέρθηκα στο γραφείο μ' ένα τασάκι κι έναν καφέ που δεν ήταν εκεί πριν 1". Ακόμα και η λίστα στο winamp είναι ίδια, δε την αλλάζω, απλά το τρέχω και πατάω play, άνοιξα το profile μου στο lastfm από περιέργεια και είδα πως τον τελευταίο μήνα ακούω συνέχεια 5-6 συγκεκριμένους δίσκους, πάλι καλά δε γράφει πόση ώρα ακούω τον ίδιο σταθμό.

Ελπίζω να έχετε κουμαντάρει το χρόνο σας καλύτερα, πιο δημιουργικά από εμένα τον τελευταίο μήνα.. κι μια πυραμίδα από τραπουλόχαρτα να έχετε φτιάξει είστε σε καλύτερη μοίρα.

Ω ρε και ν ανοίξει κάνα ΤΕΙ ε;
πλάκα με κάνεις;

Koop Island Blues by Koop

Hello my love
It's getting cold on this island
I'm sad alone
I'm so sad on my own
The truth is
We were much too young
Now I'm looking for you
Or anyone like you

We said goodbye
With the smile on our faces
Now you're alone
You're so sad on your own
The truth is
We run out of time
Now you’re looking for me
Or anyone like me

Na na na na…

Hello my love
It's getting cold on this island
I'm sad alone
I'm so sad on my own
The truth is
We were much too young
Now I'm looking for you
Or anyone like you

Αυτό Που Θέλουν Οι Γυναίκες

..είμαι εγώ! Οκ, μπορεί και όχι, αλλά σίγουρα δε θέλουν το φυσιολογικό, είναι βαρετό βλέπεις. Το απρόβλεπτο τις ανανεώνει σε στιγμές πλήξης, δίνει μια ζωντάνια στη σχέση.

Όταν τα πράγματα χάνουν τις αποχρώσεις τους και οι πεταλούδες στη κοιλιά σου κάθονται στ'αυγά τους, εσύ πρέπει να δώσεις τη σπίθα που θα κάνει το πάρτυ να πάρει και πάλι μπρος. Ξάφνιασε με δύο λέξεις που έχεις καιρό να πεις και λαχταράει να ακούσει. Μίλα της γι αυτά που σκέφτεσαι (όχι για μπάλα ρε μόγλη), δείξε ότι δε κρύβεις τίποτα κι ότι την εμπιστεύεσαι. Που και που άσε την ευαισθησία σου να βγει στην επιφάνεια.. ..όπα καλά είσαι, μη σε πάρει και για πούστη.

"Ο τέλειος άντρας, ο άντρας ο σωστός" πρέπει να είναι και λίγο άντρας με την oldschool έννοια. Πώς θα καταλάβεις όμως ποια είναι η κατάλληλη στιγμή για να δείξεις πόσο oldschool είσαι; Νομίζω πως είναι στο βλέμμα τους, όταν αρχίζουν να σκέφτονται "τη προσοχή σου ήθελα, όχι τον γ' παγκόσμιο". Θα το συναντήσεις όταν αρχίσουν τα νάζια κι εσύ σαν γνήσιος άντρας-θύμα θα τα πάρεις στα σοβαρά. Φαίνεται να το έχουν αυτό κάπου χωμένο στο DNA τους, να θέλουν να σου κεντρίζουν το ενδιαφέρον εκεί που όχι απλά δε το περιμένεις, αλλά δε χρειάζεται κιόλας. Στα μικρά προβλήματα και στις παρεξηγήσεις, λοιπόν, θα δείξεις πόσο παλιοσχολήτης είσαι, 1+1=2 κυρίαμ! αυτό κι αυτό με ενοχλεί, μη τα κρατάς μέσα σου για να το παίζεις συνέχεια happy κι ευτυχισμένος με αυτό που έχεις, δε θα εξαφανιστούν δια μαγείας όλα, ίσα ίσα θα συσορευτούν, θα τα βγάλεις όλα μια μέρα και τσουουπ νατος ο γ' παγκόσμιος. Ώραια, θα λες, τα λύσαμε τα μικρά προβλήματα και τις παρεξηγήσεις, με τα μεγάλα προβλήματα τι κάνουμε;

Κοίτα να δεις, στο προγραμματισμό όταν έχουμε ένα μεγάλο πρόβλημα το διαιρούμε σε μικρότερα γιατί είμαστε λίγο φλώροι και μας φοβίζουν τα μεγάλα. Έτσι φτιάχνουμε μικρά προγραμματάκια που θα συνθέτουν το κύριο πρόγραμμα. Οι σχέσεις μας με τις γυναίκες είναι σε καλύτερη μοίρα, έχουμε έτοιμα τα μικρά προβλήματα, έχουν τη κακιά συνήθεια να δημιουργούνται συνέχεια, δε χάνουμε τον χρόνο μας προσπαθόντας να τα διαιρέσουμε. Έτσι, αν λύσεις τα μικρά ένα ένα τη στιγμή που εμφανίζονται, θα δεις πως τα μεγάλα προβλήματα ή θα αποφευχθούν τελείως ή θα λύνονται πιο εύκολα και με ξεκάθαρες συζητήσεις χώρις να μπερδεύεις τη πούτσα με τη βούρτσα (= να προσθέτεις στη συζήτηση και αυτά που έχεις "κρατημένα" απ' τα μικροπροβλήματα του παρελθόντος).

Όλα αυτά καλό θα ήταν να μη τα παίρνεις ως στρατηγική αλλά ως tips. Στον έρωτα δεν έχει στρατηγικές και μαλακίες, ο αυθορμητισμός είναι το χρώμα και το πινέλο σου, τα tips είναι οι πινελιές. Κάπου στο τοπίο σας μπορεί να ζει ένας μοναχικός θάμνος που θα έλεγε και ο Bob Ross..